Wensen en terug, maar vooral vooruit kijken

Morgen is het de kortste dag van het jaar, daarom vind ik het een goed moment om terug, maar vooral vooruit te kijken. De dagen worden na morgen immers weer langer en lichter, fijn.

Ruim een jaar geleden gooide ik het roer om, besloot ik mijn hart te gaan volgen om te doen waar ik blij van word, namelijk creatief bezig zijn. In mijn eentje vertrok ik naar Zweden. Waar ik in het bos bezig ben om in mijn eentje mijn huis te verbouwen, een tuin aan te leggen en mijn bedrijf op te zetten en runnen. Uiteraard heb ik nog lang niet al mijn plannen kunnen realiseren, mede omdat ik mezelf het afgelopen jaar de tijd heb gegeven om tot rust te komen, om weer te aarden. Veel rommelen in de tuin, elke dag een stuk hardlopen of een flinke boswandeling hebben ervoor gezorgd dat ik de Nederlandse stress angst en controle cultuur redelijk uit mijn systeem heb gekregen. Geheel verdwijnen zal het wel nooit, daarvoor zit het Calvinisme er teveel ingebakken. Maar wat een prettige ervaring was het om gezeikloos (lees: zonder commentaar, veroordelingen en kleineringen van anderen) te kunnen leven.

"Its really liberating to say no to shit you hate".

Als je alles alleen doet, betekent dat ook echt dat je alles alleen moet doen. Beslissingen nemen, bedenken wat je wilt en hoe, het uitvoeren, noem maar op. Dan is het prettig als je iemand tegenkomt met ongeveer dezelfde plannen voor het opzetten van een bedrijf en als je daar vervolgens mee kunt brainstormen. Brun en ik besloten daarom om bij wijze van proef aan een kerstmarkt deel te nemen. Kijken hoe dat zou gaan. En om maar gelijk met de deur in huis te vallen, de verkoop van mijn creaties was waardeloos. Toch kijk ik met een positief gevoel erop terug. Waarom? Omdat het me nieuwe energie heeft gegeven om aan de slag te gaan, dingen verder uit te zoeken en daadwerkelijk te starten.

Op basis van deze eerste ervaring kan ik natuurlijk onmogelijk enige conclusies trekken, maar er zijn me wel een aantal dingen opgevallen. Daarnaast stroomt er een brij aan gedachten door mijn hoofd. Enkele daarvan wil ik hier in deze blog op een rij zetten. Tevens krijg ik graag tips van jou als lezer over hoe ik nu verder zou kunnen gaan.

Maar eerst de kerstmarkt in Älmhult. Het viel op dat vooral de (vr)eettenten goed liepen, veel vet en suiker doen het altijd overal goed. Verder deden de praktische zaken als kleding het goed. Eigenlijk dingen die je op elke willekeurige weekmarkt kunt kopen en waarvoor je niet perse naar een kerstmarkt hoeft te gaan. Waarom komen mensen dan toch naar een kerstmarkt? Zeg het maar.

Verder viel het op dat de mensen vooral de goedkopere dingen kopen. Brun vertelde mij dat een vriend van haar al had gezegd dat Smålanders (wat hijzelf ook is) de meest gierige Zweden zijn (Älmhult ligt in de provincie Småland). Wil je veel verkopen, dan zit je bij kerststukken vast aan bijvoorbeeld eenvoudigere en daarmee goedkopere kransen die je snel in elkaar kunt draaien om het rendabel te houden. Dat is echter niet de reden waarom ik het roer heb omgegooid, ik wil mijn creativiteit in de bloemstukken die ik maak kwijt kunnen. Ik wil bijzondere kerststukken maken met het gebruik van metaal, wol en stof erin. Bovendien moet je met deze eenvoudigere stukken tegen de plaatselijke bloemist op concurreren, die dezelfde doelgroep bedient. Een onmogelijke opgave voor een freelancer zoals ik, lijkt mij.

De stukken die ik wel heb verkocht waren allemaal wit, geen enkele kleurrijke creatie dus. Blijkbaar staan de mensen die hier kwamen kijken nog niet open voor iets nieuws en kleurrijks. Want kijken dat deden ze wel. Er waren bovendien veel mensen die een glimlach op hun gezicht kregen zodra ze de bonte kerststukken verzameling in mijn kraam zagen staan. Dat is dus positief. Sommigen zeiden ook dat ze het allemaal erg mooi vonden, maar kopen, nee, dat deden ze niet.

Foto van mij in een lokale krant enkele dagen na de kerstmarkt.
Een foto van mij in het wekelijkse lokale krantje de woensdag na de kerstmarkt.
(De tekst onder de foto zegt zoiets als: veel mensen stonden te kijken bij de Saskia Bloems Nederlands geïnspireerde kleurrijke, beetje anders decoraties.)

Rond eind oktober worden hier in Zweden veel grafstukken verkocht die de mensen dan tijdens Allerheiligen en Allerzielen op de graven neerleggen. Een mooie traditie. Ook in een supermarkt als de ICA (zeg maar de Zweedse appie) lagen er grafstukken voor 100 kronen (ongeveer 10 euro) te koop. Nou ja, zo zou je het kunnen noemen. Een graftakhouder met enkele takjes groen, iets plastics als een appel ofzo en met meer dan de helft van de zijkant van de de oase nog zichtbaar. Veel meer dan enkele minuten kost het niet om zoiets in elkaar te flansen. Maar dan vraag ik me wel af: waarom kopen mensen dit? Omdat het goedkoop is? Omdat mensen niet beter weten en niet anders gewend zijn? Hebben de mensen geen oog voor vakmanschap, wat iets anders is dan China & Co? Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet is dat dit voorbeeld geen op zichzelf staand iets is hier in Zweden. En elke keer als ik zoiets zie doet het pijn aan mijn bloemschikhart.

Ik heb de ambitie om heel erg goed te worden in de bloemsierkunst. Daarvoor wil ik mezelf telkens weer creatief uitdagen, nieuwe dingen leren, technieken verbeteren en verfijnen, technische constructies voor bloemstukken bedenken en maken en niet te vergeten andere materialen naast bloemen en groenmaterialen gebruiken. Ik wil de vrijheid hebben om op een artistieke wijze bloemstukken te maken. Het heet niet voor niks bloemsierkunst, ja het is een kunst. Zoals iedereen zal ik vanuit het niets moeten beginnen, maar de vraag is hoe en waar?

Het afgelopen voorjaar maakte ik kennis met enkele vrouwen in Helsingborg die een bruidsmarkt in het Väla centrum organiseerden. Ik volg deze dames nu al een tijdje op Facebook en zo weet ik dat ze meerdere leuke evenementen organiseerden, zoals een ladies markt. Daarnaast valt het mij op dat ze een bepaalde vrolijkheid en glitter&glamour uitstralen. Iets dat mij op dit moment erg aantrekt, naast een Boho (newchic, hippie of hoe je het ook wilt noemen) stijl. Ik wil namelijk stralen met mijn creaties en inmiddels ben ik gelukkig oud en wijs genoeg om de indoctrinatie van doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg los te laten. Go for it!

Stralen zoals in het liedje van Cindi Lauper: "Girls just want have fun".

Opnieuw kennismaken met deze vrouwen lijkt mij een hele goede stap voor de kant die ik op wil met mijn bedrijf. In mijn bedrijfsplan dat ik al schreef voor mijn vertrek naar Zweden en welke ik binnenkort ga herzien schreef ik al dat ik mij vooral op het hogere segment wil richten. Mensen en bedrijven met geld (en geen tijd om zelf dingen te maken) en nog belangrijker die open staan voor (kleurrijke) nieuwe dingen is de doelgroep waar ik mij op wil gaan richten. Dit sluit ook mooi aan bij het werk als wedding planner dat ik erbij wil gaan doen. Uiteraard hoort er bij een bruiloft bruidsbloemwerk evenals de bloemensieraden, mijn grote liefde. Vervolgens bedacht ik mij al dat ik me dan vooral op de grotere steden in het zuiden en de rijkere gebieden langs de zuidkust moet richten. Geen gekke gedachtes na de kerstmarkt ervaring.

Hoe bouw ik een netwerk op met klanten uit deze doelgroep is dan de volgende vraag. Daar heb ik meerdere ideeën voor, nee, wees maar niet bang, dat ga ik hier niet allemaal beschrijven. Maar heb jij een idee, laat het mij maar horen. Wat me ook leuk lijkt om mijn naamsbekendheid op te bouwen is om leuke, hippe festivals en markten af te gaan om daar bijvoorbeeld bloemensieraden te verkopen, het liefst met zoiets als een soort foodtruck, een bloementruck. Maar welke festivals en markten in Zweden zijn daar geschikt voor? Waar komen mensen uit de doelgroep die ik wil bedienen? Met mijn kerstwensenvangers had ik zelf bijvoorbeeld al bedacht dat deze vooral in de smaak zouden vallen bij hippe vrouwen. Tijdens de kerstmarkt viel het mij op dat deze ook de aandacht trokken van oudere vrouwen die handwerken leuk vinden (de gehaakte kleedjes die erin zitten). En oud hippies natuurlijk. Maar er liep ook een hipster man met zijn dochtertje, hij heeft ook een tijd staan kijken. Dit is een doelgroep waar ik zelf nog niet aan gedacht had, maar wat ik wel een hele leuke doelgroep vind.

Kortom genoeg stof om over na te denken en mee verder te gaan werken de komende periode. Tenslotte wil ik nog met enkele positieve dingen van de kerstmarkt afsluiten. Zo kregen we van een ondernemer een uitnodiging om op een aankomende lokale herfstmarkt te komen staan met onze producten. En de twee IKEA dames die de kerstmarkt organiseerden en regelden, die waren helemaal blij met ons. Ze vonden onze kerststukken vernieuwend en modern en zien ons graag terugkomen volgend jaar. Daarbij hebben ze ons de beste plek van de markt beloofd. Of ik volgend jaar weer naar de kerstmarkt in Älmhult ga, ik heb geen idee. Wat vind jij?

Kerstwens: fleurige feestdagen en een open, kleurrijke, sprankelend nieuwjaar.
Fleurige groetjes Saskia

Förjulhygge: kerstkrans & kerstwensenvanger

Alweer mijn derde en laatste blog in de reeks kerstvoorpret voor de kerstmarkt in Älmhult, waar ik samen met Brun aan deelneem dit weekend. Kom jij ook?

Natuurlijk hoop ik dat er veel bezoekers naar de kerstmarkt komen en dat het daarmee een gezellig weekend wordt. Ik heb al enkele positieve reacties gekregen op mijn kerstvoorpret, dat is altijd prettig. Daarom hoop ik dat de mensen op de kerstmarkt onze met zorg en liefde, met oog voor detail, handgemaakte kerstdecoraties ook kunnen waarderen. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan om er iets moois van te maken.

Na de rendieren, kerster en kleurrijke kerstboompjes in deze laatste blog een blik op mijn kerstkrans en kerstwensenvanger voor de verkoop. 

Förjulhygge: kerstster & kerstboompjes

In mijn vorige blog schreef ik al over mijn deelname, samen met Brun, aan de kerstmarkt in Älmhult het komende weekend (8 & 9 december). Daarin laat ik de leuke rendieren zien die ik maakte. O wat gaat de tijd snel op het moment dat je lekker creatief bezig bent. Het is al bijna zover!

Daarom, heel toepasselijk op eerste adventsdag, een nieuwe kerstvoorpret met een blik op de kerststerren en de kleurrijke kerstboompjes die ik maakte voor de verkoop op de kerstmarkt.

kerstster wit
detail kerstster rood

Förjulhygge “Rudolf”

Förjulhygge? Ja förjulhygge, dat is wat ze hier in het noorden kerstvoorpret noemen. Nu al? Nou, daar ben ik al een maand mee bezig, vanaf het moment dat Brun en ik besloten om met kerstdecoraties van natuurlijke materialen deel te gaan nemen aan de kerstmarkt in Älmhult in het weekend van 8 & 9 december aanstaande. Leuk, vooral gezellig om dit gezamenlijk te doen en ook spannend!

Rudolf the red-nosed reindeer

Brun Arntz, van Arntz creations, woont vlakbij mij, op ongeveer een  uurtje rijden, in Zweden is dat vlakbij. En Brun heeft net als mij een eigen bedrijf in bloemschikken opgestart (officieel moet ik nog starten, dus nee, je hebt niks gemist). Het lijkt ons allebei een goed plan om de Zweedse markt iets meer te verkennen en wat naamsbekendheid op te bouwen door onze deelname aan een kerstmarkt, een goede start. En samen kunnen we onze ervaringen hierin delen. We kiezen voor Älmhult, omdat dit een redelijk grote plaats is, de kerstmarkt naast de grote Ikea wordt gehouden en wij aardig wat bezoekers verwachten. Brun knapt trouwens ook op een hele leuke manier oude meubels op en ontwerpt tuinen naast het bloemschikken. Meer hierover kun je lezen op haar website: www.arntzcreations.blogspot.se

Maar nu dus eerst samen verkopen op de kerstmarkt in Älmhult. Dat betekent dat ik lekker creatief aan de slag mag. Ik begin met het doorspitten van tijdschriften, evenals het wereldwijde web, op zoek naar inspiratie. Nadat ik enkele keuzes heb gemaakt begint het echte werk, materialen verzamelen, verven, knippen, plakken, zagen, breien, haken en meer. Naast natuurlijke materialen als hout, mos en dergelijke gebruik ik ook wol en stof in mijn creaties. 

Zo maakte ik onderstaande leukerds voor de verkoop tijdens de kerstmarkt.

Rudolf in diverse kleuren

Nieuwsgierig naar meer? Zorg dan dat je mijn komende blog berichten in de gaten houdt voor nog veel meer förjulhygge. 

Kerstmarkt op zaterdag 8 en zondag 9 december in Älmhult.

Terugblik: wandeling, een stukje herfst achtertuin.

Het liefst zou ik elke dag uren wandelen in een mooie natuurlijke omgeving zoals een bos of op het strand. Gewoon rondlopen, rondkijken en een beetje dagdromen, heerlijk.

Op 5 oktober besluit ik dat ik die dag even geen zin heb in klusjes in of om het huis (zie hierover mijn eerder geschreven blog “Lekker rommelen in en vooral om het huis”). En die verhuisdozen lopen ook niet weg, nee ik heb vandaag zin om een wandeling te maken. Ik trek mijn wandelschoenen aan, fototoestel om mijn nek en ik doe de deur achter mij dicht. Geen idee welke kant ik op ga. Gewoon rondlopen in mijn achtertuin, dat is wat ik ga doen.

Wat is het hier toch mooi. Omdat beelden meer zeggen dan woorden, deze keer een beeldenblog, nee geen vlog. Een selectie van de gemaakte foto’s in collages van dingen die mij opvallen en of inspireren tijdens het rondlopen. Geen schrijfsels voor nu meer, maar gewoon genieten van het moois om mij heen.

wandeling 2 5okt17

wandeling 3 5okt17

wandeling 4 5okt17

wandeling 5 5okt17

wandeling 5okt17

wandeling 6 5okt17

wandeling 7 5okt17

handtekening bloemenblog

Verbouwing huis: slaapkamer

Het huis waarin ik woon is een houten huis, een oudje van ruim honderd jaar oud. Tenminste het oudste deel, want in latere jaren zijn er ruimtes bij-/aangebouwd. Op het moment dat ik ga klussen is het dus een verrassing wat ik ga tegenkomen, leuk. Het huis mag dan wel van hout zijn, de muren in het huis hebben verschillende afwerklagen. Soms zit er softboard op, dan weer hardboard, maar ik kom ook gipsplaten tegen en rondom de schoorsteen zit beton. Een andere uitdaging is het feit dat geen enkele muur recht is, inclusief het plafond en de vloer. Bovendien besluit ik na de koop dat ik veel wil veranderen aan het huis, om er echt mijn kasteeltje van te maken. Gelukkig hou ik wel van een creatieve uitdaging, dus ik kan me tijdens mijn klus-sabbatical lekker uitleven.

image

Zo was het, foto makelaar.

Na enkele maanden slapen op een dik luchtbed, dat slaapt trouwens prima, wil ik toch wel weer graag op mijn waterbed slapen. Dus besluit ik om als eerste de slaapkamer in orde te maken. Bij het verbouwen hergebruik ik zoveel mogelijk van de al aanwezige materialen. Dat is niet alleen kostenbesparend, het zorgt ook voor minder afval en verspilling van materialen. Een likje verf erop en het ziet er vaak weer prima uit.

Na het verwijderen van het behang en de plinten zie ik dat de slaapkamer drie van de vier mogelijke muurafwerkingen blijkt te hebben. Daarom besluit ik het grootste deel met een wit relief behangetje te beplakken en het hardboard deel achter het bed krijgt een lik verf, net als het stukje betonmuur rondom de schoorsteen. Ook komt er een bloemetjesbehang achter het bed. Ik hou van de eenvoudige lichte Scandinavische stijl en gebruik dus vooral veel witte verf en behang, maar voor de leuke accenten gebruik ik ook zwarte verf en dus een bloemetjesbehang.

De slaapkamer ligt op de begane grond, handig. Maar daarmee heb je ook de kou uit de grond direct op je bed, dit merk ik goed terwijl ik op het luchtbed slaap. Om niet continu het water van het waterbed op te moeten warmen, besluit ik om het houten deel waar het waterbed op ligt op te vullen met isolatiemateriaal. Met een dikke laag isolatie onder de waterzak komt er weinig kou doorheen lijkt mij. En ik moet zeggen dat het volgens mij werkt. Tot nu toe wordt het water niet vaker opgewarmd dan ik gewend ben.

Naast het verven en behangen kan ik ook mijn creativiteit nog wat extra stimuleren doordat ik een vensterbank en ombouw voor de radiator maak. De vensterbank maak ik van planken die ik in de schuur vind en de ombouw maak ik van houtjes van de bakken waarin ik het stookhout krijg, zo lijkt het net of de ombouw gemaakt is van steigerhout, heel hip dus, hahaha.

IMG_20171125_143137282

Lamp met zelfgemaakte plafonnière.

Daarnaast maak ik nog een tafeltje voor leuke spulletjes en tenslotte moet er nog een lelijke plek rondom de lamp op het plafond worden weggewerkt. In een bouwmarkt zie ik een ronde versierplaat van piepschuim, grappig, maar wel standaard en nogal kitscherig. Dus maak ik zelf iets van de schrootjes die ik uit de ruimte waar de keuken komt heb weggehaald. de achterkant van deze schrootjes is niet geverfd en ziet er mooi uit, dus daar kan ik wel iets mee. Het resultaat zie je op bovenstaande foto.

Hiermee is het eerste stukje huis opgeknapt en daarmee zit een deel van de verbouwing erop. Zal mijn huis uiteindelijk de allure van een kasteel krijgen? Welnee joh, dat denk ik niet, daarvoor is het te eenvoudig, iets wat ik trouwens prima vind. Maar zo stapje voor stapje wordt het wel mijn eigen paleisje.

handtekening bloemenblog

Kung av skogen en andere beestjes.

Tijdens het naar buiten kijken, waarover ik vorige week in mijn blog schreef (zie blog “Uitzicht, ik krijg er geen genoeg van”), zie ik niet alleen mooie luchten, maar ook allerlei beestjes.

image

Uitzicht over een deel van mijn tuin, met linksvoor een appelboom.

Elke ochtend en begin van de avond kijk ik vol verwachting uit naar de “koning van het bos” (kung av skogen), maar ik zie niks, jammer. De vorige eigenaar van mijn huis laat mij de platgeslagen grasplekken achterin de tuin zien met de opmerking dat daar elanden slapen. Ook zie ik pootafdrukken in het zand naast de schuur en elandkeutels in de tuin, nog meer bewijs van hun aanwezigheid. Ik verwacht er dus wel eentje te zien, maar helaas.

sporen sep17

Sporen van verschillende beestjes.

uitwerpselen okt17

Elandkeutels en uitwerpselen van een ander beest, een vos?

Wel zie ik allerlei andere beestjes: reetjes, vossen, slangen, hazen, eekhoorntjes en vogeltjes, veel vogeltjes in allerlei soorten en maten. Van kleintjes als het roodborstje en meesjes tot grotere roofvogels. Druk kwetterend vliegen de vogeltjes rond, vooral in de appelboom en beukenbomen vlakbij het raam. Gezellig om te zien, die drukte. Helaas zijn er ook een aantal van die kleintjes die tegen het raam van de uterum vliegen en levenloos op het terras belanden. Als ik op een dag daar zelfs een roofvogel zie liggen, geen idee hoe die daar terecht is gekomen, die vliegen over het algemeen hoog in de lucht, is het tijd om iets te bedenken om dit te voorkomen. Ik heb nog ergens oude cd’s, die kan ik daar wel ophangen, maar omdat ik die nog niet kan vinden in de verhuisdozen maak ik iets van stukjes kerstslinger. Dat lijkt te helpen, helaas waait alles eraf tijdens een flinke winterstorm. Toch binnenkort maar eens een betere oplossing hiervoor maken, want ik zie de vogeltjes liever vliegen dan op mijn terras liggen.

vogels okt17

Roofvogel op mijn terras, zonde van zo’n mooie vogel.

Als de herfst flink haar intrede heeft gedaan en de herfststormen de bodem onder de beukenbomen met beukennootjes bezaaien is het tijd voor knabbel en babbel. Druk hoppend sjeesen ze kris kras door het gras en stoppen ze af en toe om beukennootjes te begraven. Erg komisch om naar te kijken. Het is echter wel te hopen dat de eekhoorntjes deze terug weten te vinden, anders heb ik straks een beukenbos in mijn tuin, hahaha.

image

Een reetje in de tuin op zoek naar eten.

Tijdens de herfst is het vooral lekker genieten als de zon schijnt, want dan kan het nog behoorlijk warm zijn. Dat ik niet de enige ben die daar van kan genieten blijkt wel als ik enkele keren op een zonnende slang stuit. Als er een slang in de appelboom ligt te zonnebaden besluit ik daar enkele kiekjes van te maken. Het blijkt een ringslang te zijn, één van de drie voorkomende slangen in Zweden weet buurman L mij te vertellen. Deze is gelukkig niet giftig, want als ik iets te dichtbij kom vind deze slang dat niet aangenaam en begint te blazen naar mij, zoals slangen dat doen. Ik laat de slang maar met rust en ga verder met mijn ding doen.

slang zonnen in appelboom okt17

Ringslang, lekker in het zonnetje.

Lekker rommelen in de tuin, zie mijn daar eerder over geschreven blog, mijn ding, maar ook die van een mol, of meerdere. Het lijkt wel of ik door mijn activiteiten in de tuin een mol in z’n rust heb verstoord, want ineens verschijnen er overal molshopen. Stiekem moet ik toegeven dat ik best wel een beetje jaloers ben op het gemak waarmee dat beestje de tuin kan omgraven, zelf moet ik daar best wel wat moeite voor doen. Misschien wil dit beestje mij wel een handje helpen in de tuin denk ik dan maar. Hoewel, al die hopen aarde zijn niet zo handig bij het grasmaaien en ook niet echt een mooi gezicht. Binnenkort maar eens uitzoeken hoe ik van deze actieve mol af kan komen. Iemand een suggestie voor mij, het liefst zonder giftige middelen?

Nog een beestje waar ik graag vanaf wil zijn muizen. De winter is in volle gang en in mijn huis hoor ik steeds vaker geritsel tussen de houten muren. Niets blijkt veilig voor deze muisjes. Heel hip eten ze van de advocado die op de fruitschaal ligt te rijpen, maar ik vind ook een kapot geknaagde plastic dop op een flesje met gezichtsolie. Hip of niet, het is gewoon smerig dat ik overal in huis muizenkeutels tegenkom en dat is nog niet het ergste. In hun zoektocht naar eten verstoren ze m’n nachtrust, om gek van te worden.

Tijd voor actie. Alle etenswaren gaan achter slot en glas. En ik lees dat ik alle gaten vanaf een grootte van 6,5 mm dicht moet maken om muizen tegen te gaan. Leuk als je in een stenen huis woont, maar een illusie in een houten huis, ze knagen zich dan vast wel ergens doorheen denk ik. Ook lees ik een tip om met een mengsel van bloem, suiker en baking soda van ze af te komen. Er wordt gretig gegeten van de verschillende schaaltjes met dit mengsel, maar vind ik een dooie, nee.

Tijd voor een goede oplossing. Even googlen en ik zie een zelfknutsel muizenval gemaakt met een emmer, voor een kwart gevuld met water, een plastic flesje met een ijzerdraadje er doorheen, wat pindakaas op het flesje en klaar is het. Hiermee vang ik meerdere muisjes, volgens mij staat de teller inmiddels op 8, daarmee heb ik zeker niet alle muisjes gevangen, maar de rust is wedergekeerd en daarmee ook mijn nachtrust, pfffff. Het komende voorjaar toch maar eens op zoek naar een muizenliefhebber bij uitstek, een poezenbeest.

En hoe zit het nu met die boskoning? Inmiddels heb ik die gezien hoor. Eind september loop ik rond 8 uur in de ochtend nietsvermoedend een stukje de tuin in als ik achter in de tuin gerommel hoor. Het blijkt een behoorlijk grote te zijn die ik blijkbaar wakker heb gemaakt, daar bromt en kreunt hij een beetje om, gevalletje ochtendhumeur?  Vervolgens loopt hij rustig een stukje door de tuin en staat even stil om niet lang daarna het bos in te verdwijnen. Tijdens het stilstaan kan ik enkele foto’s maken, niet zo scherp wegens maximaal zoomen, maar het bezoek is te zien.

eland in de tuin sep17

Een eland achter in mijn tuin.

Daarnaast heb ik ook de afgelopen dagen enkele ochtenden koninklijk bezoek in mijn tuin mogen ontvangen. Welke uitgebreid kan genieten van een ontbijtbuffet bestaande uit berkentakjes en diverse andere verse twijgjes. Bijzonder om dit dier rustig te kunnen observeren vanuit mijn huis.

image

Genieten van een koninklijk ontbijtbuffet.

image

Verse keutels en slaaplekken.

Maar het mooiste moment was voor mij de eerste ontmoeting met dit dier, half september om precies te zijn. Vroeg in de ochtend, rond een uur of 6, loop ik een stukje de tuin in na het fikkie stoken en opeens zie ik iets bewegen. Vlakbij, tussen het struikgewas, loopt met sierlijke elegante passen mamma eland richting het bos en achter haar aan huppeld haar kleintje vrolijk mee. Een moment dat ik nooit meer zal vergeten, het staat op mijn netvlies gebrand. Uiteraard met een gouden koninklijk randje ;-).

handtekening bloemenblog

The Bridge, die staat gewoon bij mij in de tuin.

Even tussendoor, iets leuks over “The Bridge”, de tolbrug tussen Denemarken en Zweden.

Ik kijk graag naar Britse detectives en ben een groot fan van Midsomer Murders. Mooie beelden van kneuterige Engelse plattelandsdorpjes waar moord en doodslag en intriges plaatsvinden, heerlijk om te kijken. Later ontdekte ik ook de goede verschillende Scandinavische misdaadseries, rauwer dan de Britse, die vaak wat meer humor bevatten, maar beiden erg leuk en spannend om te volgen.

Onlangs keek ik via SVT Play seizoen 1 van The Bridge, wegens verhuizingen had ik dit seizoen nog nooit gezien. Spannend. Seizoen 2 en 3 heb ik al gezien, dus volg ik inmiddels seizoen 4.

Maar nu komt het, buren L&K vertellen mij dat ik deze brug gewoon in mijn tuin heb staan en wel in de vorm van een tuinhek. Een vorige eigenaar van dit huis heeft meegewerkt aan het bouwen van deze brug en een aandenken daaraan in zijn tuin gezet, mooi he!

IMG_20180118_090727917_HDR

The Bridge in mijn tuin.

handtekening bloemenblog

Uitzicht, ik krijg er geen genoeg van.

Vanuit verschillende ruimtes in mijn huis heb ik een mooi uitzicht op mijn tuin. Een uitzicht dat elke dag hetzelfde is en toch weer niet. Mooie luchten van verschillende weertypes, met of zonder wolken, bijzondere kleuren, dubbele regenbogen tijdens een buitje, noem het maar op. Vervelen doet het mij in ieder geval niet.

De uitgelichte foto laat een bijzondere situatie zien. Ik was binnen in het huis bezig en ineens zei iets in mij dat ik naar buiten moest kijken. Daar zag ik in mijn ogen een mooi, mysterieus zou ik eigenlijk moeten zeggen, natuurverschijnsel.. Wat ik zag is redelijk goed op de foto overgekomen, niet helemaal, maar goed genoeg en nee, ik photoshop mijn foto’s niet. Dit is wat mijn fototoestel vastlegt. Wat ik op dat bewuste moment zie is een donkere lucht met een oplichtende loofboom in prachtige herfstkleuren. Voor mijn gevoel stond deze boom daar enorm te stralen tussen haar mede bomen. Sprookjesachtig mooi.

Dat is het hier ’s avonds als het donker en helder is trouwens ook. Dan kan ik hier een sprookjesachtige mooie sterrenhemel aanschouwen. En hoe langer ik buiten sta te kijken in het donker, ja het is hier echt donker, geen lichtvervuiling in de verste verte te bekennen, hoe meer sterren ik zie. De maan, indien aanwezig, is wat mij betreft ook altijd bijzonder om te bekijken. Bij een helder nacht met een volle maan, geniet ik enorm net als bij de uitzichten overdag.

Vanuit de uterum (letterlijk: buitenkamer, zeg maar serre) in mijn huis kijk ik richting het zuiden, de eetruimte kijkt uit op het oosten en vanaf het terras kan ik beide kanten opkijken en mooie foto’s maken. Mijn tuin is redelijk open en daarachter begint het bos, ik zie geen buurhuizen vanuit mijn huis. Een heerlijk vrij uitzicht op moeder natuur dus. Geniet je met me mee?

 

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Indien de slideshow niet werkt (op mijn ipad werkt het niet kom ik na de publicatie achter), hieronder de foto’s los.

IMG_20170917_122542413_HDR

Mooie wolken.

IMG_20170917_122527009_HDR

Mooie wolken.

IMG_20170917_122515975_HDR

Mooie wolken.

IMG_20171018_135346433_HDR

Bizarre situatie, geen photoshop, maar echt.

IMG_20171018_135431955_HDR

Herfstboom

IMG_20171015_112500010_HDR

Herfstboom

IMG_20170917_075314896_HDR

Opkomende zon.

IMG_20170917_075301104_HDR

Opkomende zon.

IMG_20170917_174218257_BURST000_COVER_TOP

Dubbele regenboog.

IMG_20170917_174211659

Dubbele regenboog.

IMG_20170916_165802500

Dubbele regenboog.

IMG_20170908_075451739_HDR

Mistig

IMG_20170908_075446636

Mistig.

IMG_20170908_075441635

Mistig.

IMG_20170908_075436805

Mistig.

IMG_20171031_071154889_HDR

Eerste lichte vorst.

IMG_20171008_145332147_HDRIMG_20171008_145304009_HDRIMG_20171006_080741755_HDRIMG_20171006_080751914_HDR

IMG_20170917_075330363_HDR

Opkomende zon.

IMG_20170916_192735608

Roze lucht.

IMG_20170916_192742409

Roze lucht.

IMG_20170916_192811116

Ochtenddauw

IMG_20170916_192912269

Roze lucht.

IMG_20170921_064435235

Roze lucht.

IMG_20170921_064442728

Roze lucht.

IMG_20170921_064706535

Roze lucht.

IMG_20170928_065809505_HDR

Roze lucht.

IMG_20170928_065838102_HDR

Roze lucht.

IMG_20171013_071912408

De kunst van het fikkie stoken.

Warm water voor een lekkere douchebeurt of de verwarming een standje hoger zetten, daarvoor moet ik koud water verwarmen. In de kleine kelder onder mijn huis staat daarom een houtboiler. Dat wil zeggen, om warm water te krijgen moet ik een fikkie stoken.

In Nederland had ik altijd in de huizen waar ik woonde CV combiketels voor het warme water. Zonder nadenken zette ik dan de warmwaterkraan open om een bad vol te laten lopen met heerlijk warm water. En behalve 1x per jaar de waterdruk wat bijvullen en elke 2 jaar een servicebeurt laten uitvoeren had ik er geen omkijken naar. Dat is nu wel even anders. Zonder fikkie geen warm water. Dus even de warmwaterkraan open draaien kan wel, maar dan komt er niet zomaar vanzelfsprekend ook warm water uit. Wil ik een warme douche hebben, dan moet ik nadenken en op tijd een fikkie stoken, zodat het water na een tijdje voldoende opgewarmd is voor een fijne douche. Hierdoor weet ik nu wel het warme water meer te waarderen, hoe fijn het is om gewoon warm water uit de kraan te krijgen.

Geen enkel probleem toch zul je zeggen, nou dat dacht ik ook. De vorige eigenaar van mijn huis liet mij bij de sleuteloverdracht zien hoe het systeem werkt. Hout erin, evenals enkele proppen papier van kranten en reclamefolders, een prop aansteken en fikken maar voor warm water. Peace of cake.

En toen moest ik het zelf doen, optimistisch als ik ben dacht ik nog dat is een fluitje van een cent. Dat had ik dus niet moeten denken, want wat heb ik staan klooien om een vuurtje te stoken zeg. En ja, ik heb ook regelmatig de boel bij elkaar gevloekt als ik na een half uur aanklooien nog geen werkend vuurtje had. Wat wil je ook met nul komma nul ervaring in fikkie stoken. Behalve het gasfornuis aansteken toen dat nog niet automatisch ging heb ik geen enkele ervaring met fikkie stoken. Aan mij is duidelijk geen pyromaan verloren gegaan.

Kijk nou eens goed naar het systeem en hoe het werkt zei ik uiteindelijk tegen mezelf. Wat heb je nodig voor een vuurtje, nou? 1) brandbaar materiaal in de vorm van hout. Check. 2) een onstekingsmechanische om het proces op gang te brengen in de vorm van papier en lucifers. Check. 3) zuurstof voor een goede verbranding in de vorm van de lucht om ons heen. Check. Alles is toch aanwezig voor een vuurtje. O ja, kijk nog eens goed. He, daar aan de voorkant zit een klepje dat open kan en daar hangt een metalen ketting aan, net als aan de bovenkant van de bak waar je fikkie in stookt. Goh, het lijkt wel of die ketting afgebroken is, wat als ik dat luikje nu eens open zet. En ja hoor, dat was het probleem, er kwam niet voldoende zuurstof bij voor een goede verbranding en dan kun je nog zoveel proberen, maar eenvoudig een goed fikkie stoken zit er dan toch echt niet in. Met een stukje ijzerdraad maakte ik de uiteinden van de ketting aan elkaar vast, zodat het klepje gewoon vanzelf open blijft staan, zo is het systeem ontworpen, eenvoudig maar doeltreffend.

IMG_20171014_120206620

De vedspis met een pan soep.

En ja, nu kan ik inmiddels wel zeggen, dat fikkie stoken, dat is een eitje.  Wat ik niet alleen in de kelder kan doen, maar ook in de keuken. Daar staat zo’n leuke ouderwetse vedspis (houtkooktoestel), niet zo groot, maar groot genoeg voor een grote soeppan. Dat maak ik graag op de vedspis. Vuurtje stoken en ondertussen de ingredienten voor de soep snijden en in de pan doen. Vervolgens kan alles langzaam garen tot ik een heerlijke plan vol soep heb. Daarbij heb ik ontdekt dat in tegenstelling tot het koken op gas of elektrisch de soep niet aanbrand op de vedspis, heel erg handig, ook bij het opwarmen van de soep.

Zolang ik het water alleen opwarm voor een douche per dag is het nog wel te behappen, maar ga ik het huis ook verwarmen via de radiatoren, dan moet ik flink doorstoken weet ik inmiddels. En dat betekent ook dat daar veel hout voor nodig is. Veel meer dan ik verwachtte. Op een blog van Nederlanders die meer in het noorden van Zweden wonen las ik dat ze 5 a 6 kuub hout nodig hadden om de winter door te komen. Toen het einde van de houtvoorraad in zicht kwam bestelde ik daarom 6 bakken van 1,2 kuub hout, in de veronderstelling daar de winter hier in het mildere zuiden wel mee door te komen. Fout gedacht, daar red ik het bij lange na niet mee.

IMG_20171009_141619632

Hout om een fikkie te stoken.

Blijkbaar is mijn huis niet zo goed geisoleerd en gaat er veel warmte verloren, ook in de kelder zelf, waar het altijd lekker warm is. De warmwaterbuizen hebben een (nieuw) isolatiejasje nodig, dat komt dus op de klusjeslijst te staan. En het komende voorjaar zal ik een houtvoorraad moeten gaan aanleggen, een motorzaag heb ik al en een klyvapparaat kan ik wel ergens lenen. Gelukkig heb ik op dit moment naast het klussen daar wel tijd voor, want zoiets is wel een tijdrovend klusje.

Nu de winter hier de afgelopen dagen flink is toegeslagen, met zelfs overdag temperaturen onder het vriespunt en ’s nachts tot -15 graden Celsius, verwarm ik ook elektrisch bij. In de kelder staan twee watertanks van 500 liter per stuk, het water hierin kan ook elektrisch op temperatuur worden gehouden. 1x per dag een vuurtje stoken en verder elektrisch op temperatuur houden, werkt op dit moment goed voor mij, maar dat elektrisch bijverwarmen is uiteindelijk een dure optie denk ik, ach dat merk ik vanzelf wel via de elektriciteitsrekening.

IMG_20180205_100506877_HDR

Sneeuw en temperaturen onder nul, het is winter!

Daarom denk ik na over een ander systeem om het water en mijn huis te verwarmen, vervangen of ondersteunen, daar ben ik nog niet uit, want op hout stoken zou de goedkoopste manier van water verwarmen zijn. Waarschijnlijk doe ik het gewoon op z’n Zweeds en zet ik meerdere systemen naast elkaar, zodat ik kan kiezen welk systeem ik wanneer gebruik.  Dan is nog de vraag welk systeem wil ik gaan kopen, keuze genoeg. Zo heb je zogenaamde bergvärme (aardwarmte) of zonnecellen, beide kostbaar in de aanschaf en bij de zonnecellen vraag ik me af hoe rendabel die in de winter zijn op het moment dat je de warmte het hardst nodig heb.

Verder is er nog de omgekeerde airco, die warme lucht een ruimte in blaast, maar na mijn tropische avontuur heb ik eerlijk gezegd een hekel aan airco’s gekregen. Stond ik in het klaslokaal kou te lijden tewijl het buiten 30 graden is, met als gevolg snipverkouden, nee, dat komt mijn huis niet in, ookal is de lucht warm. Bovendien heb ik dan nog geen warm water. De eenvoudigste keuze lijkt een elektrische boiler, goedkoop in de aanschaf, maar daarna wordt het duurder, aangezien je het water elektrisch moet verwarmen. Toch denk ik dat het wel een goede ondersteuning voor in de badkamer is, kan ik tenminste zonder nadenken onder de douche stappen of in een heet bad.

Kortom ik ben er nog niet uit wat ik wil. Wat ik wel weet is dat ik in de woonkamer een braskamin (houtkachel) wil neerzetten. Daarmee kan ik dan het huis in ieder geval verwarmen, met als het goed is veel minder hout. En ondertussen op een luie stoel naar de vlammetjes staren, wat erg leuk is ben ik tijdens het aanklooien achter gekomen. Schuilt er dan stiekem toch een beetje een pyromaan in mij die de kunst van het fikkie stoken verstaat?

handtekening bloemenblog